I'm only happy when it rains..

Long time no see, fuckups!

Tenkte eg kunne fyre opp bloggen igjen, bare for å ta ut litt frustrasjon.. Bloggen har liksom ikkje levd heilt opp til navnet sitt.. Altfor lite misantropi.. Det blir meir om våpen som er tøffe, mat som er tøff, musikk som er tøff og andre tøffe ting som saueflokken himlar med augene over. Kort sagt, ting som gir livet meining! Men, me er ikkje her for å kosa oss.. Og no som eg er lettare depressiv, så blir alt så mykje meir interessant... Kall det terapi eller whatever..

Fullfører sikkert 90-talsføljetongen, då livet var betre på nittitalet (før tørkleskallane våkna og tok til med å sprenga alt og alle), samt at eg har litt betre tid no som eg ikkje slavar over den jævla burgergrillen lengre.. Men det kjem eg tilbake til..

Det er medio februar og eg stirar ut glaset her eg sit, tungt medisinert mellom Sunnhordlands fagre fjell. Veit du ikkje kor Sunnhordland er? Då er du sikkert frå slaggholet Oslo... Og om du ikkje veit kva medio betyr, er du faen meg dum i hovudet!

Eg var som sagt i gong med kokkeutdanning, og har fullført faenskapet. Praktisk eksamen hadde eg på Årstad Vidaregåande. Der heilsteikte eg svinenakke til perfeksjon (godt inngnidd med salt og pepar), og serverte herligheten med relativt tradisjonelt garnityr (smørdampa brokkoli, gulrot, amadinepoteter og ein utsøkt svinesaus). Til dessert vart det Crema Catalana - spansk creme brulee (tilsatt sitron og kanel). Dei likte det og eg bestod.

Livet smilte, og eg hadde ein fin vår. Reiste på Norway Rock 2o1o (jævlig fett - Twisted Sister og Megadeth var sjefast!) , samt ein artig harrytur til Sverige, og ante fred og ingen fare, heilt til slutten av august. Ut av det blå stod eg med oppsigelsen i neven. HELVETE! Plutseleg var eg ikkje god nok, og tre års underbetalt slaving i cafègruvene vart pissa på. Greit nok, eg begynte å gå lei, men samtidig var spiriten stigande, då nye utfordringar stod for døra - noko eg såg fram til. Men eg tippar den mindre begava og temmeleg metroseksuelle eks-sjefen (som forblir anonym) min aldri har likt meg, og såg nok sitt snitt til å bli kvitt meg..

Vel, newsflash, dipshit! Ingen av dine ansatte likar deg egentlig, sjølv om du skulle tru det. For å parafrasere (for vanskelig ord for deg?) Tyholt Apenes - Eg et heller ein kilo med drit med dåpsskeia til Vidkun Quisling, enn å jobbe under deg igjen! Ah, det føltes godt! :D

Anyhow.. Lediggang er rota til alt vondt, då spesielt pga NAV. Herregud for ein samling med inkompetente horungar! Det er ikkje ein ting dei der ikkje klarar å kuka til! Må ein ha eit ekstra kromosom for å jobba der? Dagpengesøknaden min blei satt i 2 månaders karantene, då dei åpenbart misforstod sluttattesten min.. Sendte jo klage, men den får eg jo svar på i juni.. Kva er problemet, NAV? Har dykk forspist dykk på Kvit Dame (kjøpt inn av underslåtte statsmidler) og må ta ein tredagars? Wankers!

Begeret blei fullt og svartsinnet kom.. Fekk masse kjekke tablettar frå min sympatiske fastlege. Ein mot overproduksjon av syre, ein for å booste stoffskiftet og ein for å brekke hjernen tilbake på plass. Knask.

Så her sit eg altså, medisinert og bitter. Nyhetene masar om Egypt igjen.. Må faen meg bare nuka heile Midtausten..

Klem frå Stormis.